تکلیف مبالغ مواد ۳۰ و ۳۱ قانون مالیات بر ارزش افزوده؛ ماده ۴۴ قانون مالیات بر ارزش افزوده

ماده ۴۴ قانون مالیات بر ارزش افزوده، تکلیفِ نهاییِ وجهِ حاصل از دو منبع مالیاتی مهم یعنی «مالیات نقل و انتقال وسایل نقلیه (موضوع ماده ۳۰)» و «مالیات خروج از کشور (موضوع ماده ۳۱)» را مشخص کرده است. این ماده تفاوت روشنی میان درآمدهای ملی (سهم دولت) و درآمدهای محلی (سهم شهرداری‌ها) ایجاد می‌کند.

برخلاف عوارض شهرداری‌ها و عوارض آلایندگی که مستقیماً صرف توسعه محلی و مدیریت شهری و روستایی می‌شوند، قانون‌گذار در ماده ۴۴ صراحتاً اعلام می‌کند که منابع حاصل از مالیات نقل و انتقال و مالیات خروج از کشور، به طور کامل متعلق به دولت بوده و باید به عنوان درآمدهای عمومی کشور وصول شوند.

در ادامه به تشریح جامع ماده ۴۴ قانون مالیات بر ارزش افزوده می‌پردازیم.

۱. تعریف منابع مشمول ماده ۴۴ قانون مالیات بر ارزش افزوده (مواد ۳۰ و ۳۱)

بر اساس ماده 44 قانون مالیات ارزش افزوده، دو دسته از وصولی‌های کلیدی زیر را به عنوان منابع دولتی دسته‌بندی می‌کند:

1. مالیات نقل و انتقال خودرو و موتورسیکلت (موضوع ماده ۳۰ ارزش افزوده): مبالغی که هنگام خریدوفروش خودروهای داخلی (۱ درصد) و وارداتی (۲ درصد) با احتساب کاهش سالانه ارزش از مؤدیان وصول می‌شود.
2. مالیات خروج از کشور (موضوع ماده ۳۱ ارزش ا فزوده): وجوهی که از مسافران ایرانی به هنگام خروج از مرزهای هوایی، دریایی و زمینی (به استثنای افراد معاف مانند دانشجویان، بیماران، زائران اربعین و…) بر اساس قانون بودجه دریافت می‌گردد.

نکات مهم ماده ۴۴ قانون مالیات بر ارزش افزوده به زبان ساده

• وجوهی که اشخاص بابت مالیات نقل‌وانتقال وسایل نقلیه و یا مالیات خروج از کشور می‌پردازند، متعلق به شهرداری ها نمی‌باشد.
• منابع حاصل از نقل و انتقال و مالیات خروج از کشور، کاملاً «سهم دولت» بوده و مستقیماً به حساب خزانه‌داری کل کشور واریز می شود تا جزو درآمدهای عمومی دولت محسوب شود.

با ایزی حساب به آسانی قوانین مالیاتی را بیاموزید