ماده ۳۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده: نرخ جریمه تأخیر و شرایط بخشودگی آن

تاریخ بروزرسانی: شهریور 8, 1405

به قلم: سهیل ترکاشوند

ماده ۳۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده: نرخ جریمه تأخیر و شرایط بخشودگی آن

اپلیکیشن ایزی حساب

نرم افزار آنلاین ارسال صورتحساب به سامانه مودیان

ماده ۳۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده، با تعیین جریمه تأخیر پرداخت مالیات ارزش افزوده معادل ۲ درصد در ماه از تاریخ انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه ارزش افزوده یا سررسید پرداخت آن (هر کدام زودتر باشد)، نظم و انضباط مالیاتی را تقویت کرده است. در کنار این ابزار تنبیهی، تبصره این ماده با پیش‌بینی امکان بخشودگی جرایم از طریق ارائه مدارک در هیأت‌های حل اختلاف برای مواردی که خارج از اراده مؤدی رخ داده است، تعادل میان اجرای قانون و حمایت عادلانه از فعالان اقتصادی را برقرار نموده است.
فهرست مطلب

نرخ جریمه دیرکرد مالیات ارزش افزوده: ماده ۳۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده

ماده ۳۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده، تکلیف تأخیر در پرداختِ و تسویه مالیات و عوارض ارزش افزوده را روشن کرده است.

ماده 37 دو بخش کلیدی دارد؛ بخش اول مربوط به اعمال جریمه سنگینِ ماهانه برای پرداخت‌های دیرهنگام است و بخش دوم (تبصره)، راه نجاتی برای مؤدیانی است که به دلایلی خارج از اراده خود (حوادث غیرمترقبه یا موانع قهری) نتوانسته‌اند در موعد مقرر، مالیات بر ارزش افزوده را تسویه حساب کنند.

با توجه به مفاد این ماده، آگاهی از نحوه محاسبه دقیق زمانِ تاخیر و آشنایی با فرآیند اعتراض به جرایم در هیأت‌های حل اختلاف، برای کسب‌وکارها امری حیاتی است.

در ادامه به تشریح جامع ماده ۳۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده می‌پردازیم.

پیشنهاد خواندنی: آیا در صورت ثبت معاملات طلا و جواهر در سامانه مودیان، اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده چگونه ارسال می شود؟

۱. بخش ابتدایی ماده 37 قانون مالیات بر ارزش افزوده؛ نرخ جریمه و نحوه محاسبه تأخیر در تسویه

مطابق ماده 37 قانون ارزش افزوده، اگر مؤدی مالیات و عوارض ارزش افزوده خود را در مواعد مقرر پرداخت نکند، با جرایم زیر مواجه خواهد شد:

  • نرخ جریمه تاخیر پرداخت مالیات ارزش افزوده: معادل دو درصد (۲٪) در ماه نسبت به اصلِ مالیات و عوارض ارزش افزوده پرداخت‌نشده.
  • مبدأ محاسبه تأخیر: از زمانِ انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه ارزش افزوده یا سررسید پرداخت مالیات و عوارض، هر یک که مقدم باشد (تاریخ زودتر)، محاسبه روزشمار یا ماه‌شمار جریمه آغاز می‌گردد.

محاسبه جرایم دیرکرد پرداخت ارزش افزوده، با رعایت مفاد ماده ۱۹ قانون مالیات‌های مستقیم اعمال می‌شود.

پیشنهاد خواندنی: ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده

۲. تبصره ماده ۳۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده؛ نجات مودیان از جریمه عدم پرداخت در شرایط قهری و خارج از اراده

بر اساس ماده 37 قانون مالیات بر ارزش افزوده، قانون‌گذار در تبصره این ماده، انصاف و عدالت را در قبال حوادث پیش‌بینی‌نشده رعایت کرده است:

بر اساس مفاد ماده 37، چنانچه مؤدی اثبات کند که خارج از اراده خود امکان پرداخت مالیات و عوارض ارزش افزوده را در مواعد مقرر نداشته است (مانند بحران‌های سیستمی بزرگ، بروز حوادث غیرمترقبه، مسدود شدن حساب‌ها به دلایل قهری یا مواردی از این دست:

  • مودی می‌تواند با ارائه اسناد و مدارک مثبته به «هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی» اعتراض نماید.

در نتیجه، در صورتی که هیأت‌های حل اختلاف، ادعای مؤدی را بپذیرند، جریمه ۲ درصدیِ تأخیر به طور کامل بخشیده می‌شود.

نکات مهم ماده ۳۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده به زبان ساده

  1. اگر پرداخت مالیات ارزش افزوده مودی با تاخیر انجام شود، به ازای هر ماه تأخیر باید ۲ درصد جریمه بر مبنای مبلغ کل بدهی ارزش افزوده پرداخت کند.
  2. محاسبه جریمه عدم پرداخت بموقع مالیات ارزش افزوده، از زودترین تاریخِ ممکن (یا مهلت اظهارنامه یا سررسید پرداخت) شروع می‌شود.
  3. استثنا در جریمه عدم پرداخت مالیات بر ارزش افزوده در موعد مقرر قانونی: چنانچه مودی به دلیلی که واقعاً از دست او خارج بوده (مانند حوادث غیرمترقبه یا مشکلات سیستمی کلان) نتوانسته‌ وجه مذکور را به سازمان امور مالیاتی پرداخت کند، می‌تواند با مدارک مستند به هیأت حل اختلاف مالیاتی شکایت کرده و پس از پذیرش دلایل او توسط هیات حل اختلاف، جریمه‌ پرداخت نکردن بموقع ارزش افزوده بخشوده شود.

با ایزی حساب به آسانی قوانین مالیاتی را بیاموزید

طبق ماده ۳۷ قانون مالیات بر ارزش افزوده، جریمه تأخیر در پرداخت مالیات ارزش افزوده، معادل دو درصد (۲٪) در ماه نسبت به مبلغ پرداخت‌نشده است.

بر اساس ماده 37 قانون ارزش افزوده، جریمه تاخیر در پرداخت مالیات و عوارض ارزش افزوده، از زمان انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه ارزش افزوده یا سررسید پرداخت مالیات و عوارض، هر کدام که مقدم باشد (تاریخ زودتر ملاک است).

بله. طبق تبصره ماده ۳۷ قانون ارزش افزوده، اگر مؤدی با ارائه اسناد و مدارک مثبته به هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی ثابت کند که عدم پرداخت مالیات بر ارزش افزوده، خارج از اراده وی بوده است، جریمه مرتبط با آن، بخشیده می‌شود.

بر اساس ماده 37 قانون ارزش افزوده، مرجع رسیدگی به وجود شرایط غیرمترقبه در پرداخت مالیات بر ارزش افزوده، هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی می باشند.

دسته بندی :

پیشنهاد برای مطالعه بیشتر

این صفحه را به اشتراک بگذارید

Twitter
LinkedIn
Telegram
WhatsApp

امتیاز این مطلب

مطالب مرتبط:

یک پاسخ بگذارید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.